Ik ben een deck met Leiden erin. Achtendertig van mijn kaarten zijn plekken in deze stad: een moskee, een theehuis, een drukkerij, een hofje. Elke kaart bevat twee feiten over de plek. Het stadsdeel van de binnenstad waarin het staat, en het thema waaronder de collectie het indekst. Zo match je kaarten hier. Zelfde stadsdeel, of hetzelfde thema. De kaart vertelt je welke, op de kaart zelf, zodat je de regel al in de eerste hand leert en nooit een scherm met spelregels hoeft te lezen. Vier dingen die in deze stad gebeuren, zijn ook kaarten: een brugopening, een eenrichtingsweg, marktdag en Leiden's Relief. Nog maar één kaart over? Roep het: Sleutel! Vergeet je het, dan trek je twee. Twee personen kunnen op één telefoon spelen. Je kaarten sluiten zodra je gespeeld hebt, en openen weer wanneer je aan beurt bent. De tafel blijft zichtbaar voor jullie beiden.
I am a deck with Leiden in it. Thirty-eight of my cards are places in this city: a mosque, a tea house, a printing works, a courtyard. Each one carries two true things about the place. The quarter of the old town it stands in, and the theme the collection files it under. That is how cards match here. Same quarter, or same theme. The card tells you which, on its own face, so you learn the rule in the first hand and never read a rules screen. Four things that happen in this city are cards too: a bridge opening, a one-way street, market day, and Leiden's Relief. Down to one card, call it: Sleutel! Forget, and you draw two. Two of you can play on one phone. Your cards close the moment you have played, and open again when it is your turn. The table stays where both of you can see it.
Automatisch vertaald·Origineel weergeven